The Turkish Journal of Gastroenterology

Pankreas nöroendokrin tümörleri, tüm gastrointestinal tümörlerin yaklaşık olarak %2’sini oluşturur. Yaklaşık olarak Pankreas nöroendokrin tümörlerin yarısı fonksiyon göstermez. Fonksiyon göstermeyen pankreas nöroendokrin tümörlü olguları n pek çoğu spesifik semptomların olmaması nedeniyle lokal ileri evre veya metastatik hastalıkla tanınır. İkinci primer kanserler bu hastalarda çok nadir olarak görülür. Kolon kanseri, Batı ülkelerinde kadınlarda ve erkeklerde primer kanserler içinde sıklık açısından 3. sırada yer alır. Metakron kolon adenokanseri, fonksiyon göstermeyen pankreas nöroendokrin tümörlü bir hastada, daha önce bildirilmemiştir. 1996 yılında ultrasonografiyle pankreas başında kitle saptanmış ancak yakınması olmaması nedeniyle ameliyatı kabul etmemiş bir hastayı sunmaktayız. Hastamıza, 2002 yılında, rezeke edilemeyen, fonksiyon göstermeyen, pankreas nöroendokrin tümörü tanısıyla, interferon alfa-2b ve oktreotid başlandı. 1 yıllık biyolojik tedavinin ardından hasta daha ileri tedaviyi kabul etmedi. 2004 yılında, hastalık yaygınlığının değerlendirilmesi amacıyla yapı lan pozitron emisyon tomografisinde, diğer görüntüleme yöntemleriyle görüntülenemeyen, inen kolonda artmış aktivite tutulumu saptandı. Operabl kolon kanseri için yapılan cerrahiden sonra hasta, her iki tümörü nedeniyle kemoterapi ve biyolojik tedavi aldı. 2005 yılından bugüne kadar tedavisiz genel durumu iyi seyretmektedir. Sonuç olarak, bilgisayarlı tomografi/ manyetik rezonans görüntüleme ve oktreotid sintigrafisi, yaygın hastalığı ve asemptomatik ikinci primer kanserleri göstermede yetersiz olabilir. Bu nedenle, pozitron emisyon tomografisi, gastroenteropatik nöroendokrin tümörlerin ve eşzamanlı veya metakron kanserlerin değerlendirmesinde, değerli ümit verici bir seçenektir. Entegre multi-model sistemik tedavi yaklaşı mlarıyla, uzun süreli sağkalımın elde edilebilmesi için, multi-disipliner onkoloji ekibi tarafından yaşam boyu izleme ihtiyaç vardır.